|
Daar zit je dan…..
Evenals vorig jaar was er dit jaar weer een snert-evenement. Gelukkig dat het weer deze keer niet al te zeer tegenwerkte. De combinatie Hamstra (Berenkuil met Shimano) schijnt goed te werken want over belangstelling viel niet te klagen. Maar liefst 91 inschrijvers hadden zich gemeld. Het kon dus eigenlijk alleen maar een succes worden. Grote groep mensen, veel bekenden en een pracht van een afdracht aan de Kankerbestrijding. Denk je maar eens in, al die inschrijvers maal €5,-.
|
Bovendien was er nog een gulle gever die zomaar €10,- doneerde. Namens al die mensen die geconfronteerd zijn met die ellendige ziekte
de hartelijke dank
|
|
|
Het voorgaande op papier zettende realiseer ik mezelf dat ik eigenlijk een klein voorval als verhaaltje zou inzenden ter publicatie.
Een beetje gefrustreerd– die lekkere snert gaat net als de vorige keer weer mijn neus voorbij– probeerde ik mij voor te stellen hoe een jachtborreltje met een broodje vergesneden zalm zou smaken. Het moest bij gissen blijven. De logistiek werkt hier perfect, maar ja, als je geen opdracht cq verzoek plaatst dan is je kans verkeken. Laten we gokken op een nieuwe kans.
|
|
|
|
Oh ja, het verhaaltje. Waarover zou ik ook weer een klein stukje schrijven. Dat jachtborreltje met die zalm bleef echter maar in het hoofd spoken. Bij het lezen van de sinterklaasgedichtjes las ik een rijmpje van Schrobeler. Leuk…..
|
|
Nog eens lezen. Zo tussen de regels door zou je zeggen een smaakvol jachtborreltje. Niet te sterk maar het venijn zit toch wel in de hoeveelheid. Zonder er van geproefd te hebben zou ik zeggen oppassen geblazen. Want als je in de berm terecht komt kan het nog leiden tot hilariteit. Oh wee, een paar uur later…. De rest weten we wel… Zonde als je het er weer uitgooit en net zo beroerd is het dat je partner zich dan ook niet zo goed zal voelen.
|
|
Drommels nog aan toe. Met al dat gemijmer zou ik toch helemaal vergeten dat ik was gaan zitten om een voor-valletje te beschrijven. Niet langer getreuzeld en onder-hand maar eens beginnen met dat korte verhaaltje.
Het voorval is zo bijzonder om benoemd te worden omdat het eindresultaat weer een extra bijdrage opleverde voor de afdracht aan het KWF.
Na heerlijk te hebben gevist viel het zoals gewoonlijk ten deel aan Hendrik Hamstra de prachtige prijzen die  ter beschikking had gesteld te verloten. Erg mooie prijzen waren het die in de verloting mochten. Denk maar eens aan werpmolens, tassen, hengel, T-shirts, visschorten en een schoonheid van een vest van
Onze Jan Koelewijn had z;n zinnen gezet op dat vest. Gekscherend had hij Hendrik benaderd met het verzoek de boel een beetje te manipuleren zodat Jan getrokken werd voor dat vest.
Vanzelfsprekend wisten Jan en Hendrik dat het slechts een geintje was. Manipulatie vindt niet plaats bij de Berenkuil. Daarvoor steek ik mijn handen in het vuur. Het lot voor het vestje ging naar Jan.
Niet Jan Koelewijn doch Jan de Jong. Helaas blijkt het vest voor Jan de Jong te klein. Hij vraagt Hendrik het vest per opbod te verkopen. De opbrengst was voor het 
|
|
Zoals bijna altijd waren er vissers bij die dachten een slaatje te slaan uit de situatie. Die vlieger ging in dit geval gelukkig niet op. Na startaanbiedin-gen beneden de €10,- werd het leuker. Uiteindelijk was het eindbod €30,-. Door wie uitgebracht? Jawel, door Jan Koelewijn. Hij hartstikke blij met z’n vest en het KWF nog blijer.
Zo had het snertvissen op 26 november 2011 een mooie afsluiting.
Ik ga zeker niet te ver als ik het team van de Berenkuil en alle inschrijvers en bezoekers hartelijk bedank voor hun bijdrage aan deze geslaagde dag.
|
|
